COURS DE TAI CHI & QI GONG – Programme 2012-2013

COURS DE TAI CHI et QI GONG – Programme 2012-2013

A partir du lundi 1er Octobre 2012

Près de l’Acropole :

43 rue Aréopagitou, local des scouts

Métro : Acropole

Lundi :19h à 21h

Mardi :9h à 10h30 (avancés)

Jeudi :19h à 21h 

Néa Smyrni :

1 rue Omirou, rez-de-chaussée droite

Samedi :10h 30 à  12h30

Avec possibilité d’un deuxième cours en semaine, en fonction de la demande. Si vous êtes intéressés, vous êtes invités à me contacter.

Ilissia, derrière l’hôtel Hilton, 38 rue Michalakopoulou, Energy & Health Spa, métro : Mégaro Moussikis (à partir du 4 décembre 2012)

 210 7291 348 / 6948 240572

Mardi : 20h à 22h

Mercredi : 11h à 13h

Vendredi : 20h45 à 22h30

Agios Dimitrios: Dialerota-Feel good now.  Tél: 6978 080 806

59 rue Agiou Dimitriou, métro: Dafni

Possibilité de cours du matin (11h à 13h) à partir de décembre 2012.

Marie-Pascale Tzannès

Tél : 210 93 53 945 et 69 76 21 36 46

e-mail : mptzannes@gmail.com

Facebook : Marie-Pascale Thirion-Tzannes et  groupe : Qi Gong Alain Ratié

Τρίτο δωρεάν μάθημα Qi Gong

Το Σάββατο 8 Σεπτεμβρίου, 10:30πμ με 12μμ, στο άλσος Νέας Σμύρνης, θα γίνει ένα δωρεάν μάθημα  Qi Gong, πίσω από την καφετέρια και κοντά στο περιστερώνα.

Στάση τραμ: Αιγαίου ή Αγίας Φωτεινής (Πλατεία Ν. Σμύρνης)

Φορέστε άνετα ρούχα και μαλακά παπούτσια με ίσιο πάτο και ελάτε να καλλιεργήσετε και να νιώσετε την ενέργεια!

Για πληροφορίες σχετικά με το Qi Gong, μπορείτε να επισκεφτείτε την ομάδα Qi Gong Alain Ratie στο facebook.

Φιλικά. Μαρί-Πασκάλ

Quiétude

Un très beau texte écrit par Annick Page sur son blog http://goenaka.over-blog.com, qui apporte un peu de sérénité... 

Ce matin, encore, merveille des merveilles, je m’éveille dans une quiétude intérieure, sans rides, ni vagues, une quiétude immobile qui reflète simplement tout ce qui est, comme la surface d'un étang un jour sans vent.

J’ai vraiment  travaillé dur pour essayer de trouver cet état d’être, dans lequel  le mental ne vient plus faire son show.

J'ai investi temps et énergie à lire les plus grands sages, à essayer de mettre en pratique leurs enseignements, à méditer, à visualiser, à observer.

J’ai vidé, chassé, nettoyé, pensées anxieuses et sentiments inconfortables, idées rigides et croyances inconscientes, jugements acerbes et conditionnements non repérés.

J’ai pris conscience aussi de mes nobles idéaux et  aspirations spirituelles, de ce vrai désir de me réveiller.

Alors j’ai mis de l’ordre dans ma maison intérieure, du mieux que j’ai pu afin de trouver  de l’espace, de la simplicité, de la quiétude, de la confiance et … de la joie…

Et régulièrement quelques saletés bien cachées, bien tapies émergeaient  pour révéler que l'immobilité n'était pas là.

Seule l'illusion instable de l'immobilité était là.

C’est alors que  je me suis donné la permission d’être tout simplement, comme peut l’être une maison… en désordre ou bien rangée…  bruyante ou silencieuse… triste  ou joyeuse.

Je me suis  arrêtée  de  "travailler" car je me suis rendue  compte que cette maison que je cherchais à embellir, un jour pouvait  brûler ou être démolie et qu’aucune rénovation ne compterait. Le manoir bien construit d'un ego n'est pas plus vrai que celui d’un bidonville.
Ce qui a passablement  effrayé le rénovateur de maison en moi,  mon ego occupé à aimer son domicile.

Et croyez-moi, lorsque cette vérité s’est mise à vivre en moi, les cendres de qui-je-pensais-que-j’-étais se sont envolées.

Ce qui s’est manifesté ?

Un soulagement sans bornes, c’est tellement plus simple de lâcher-prise, d’être, de juste être, d’accepter ce qui est, de ne plus se contraindre, d’observer et de sourire avec beaucoup d’indulgence et d’humilité et de confiance, d’oser être en colère, ou triste, ou énervée et d’apprécier quand c’est la joie ou la paix qui s’installe….

J’y ai trouvé une liberté qui me permet d’atteindre des hauteurs ou des profondeurs infinies, une vérité non construite, non surfaite, une immensité sans murs.

Je suis devenue une sans-abri, sans l’abri  de mes désirs ou de ma volonté qui ne me donnent que l’illusion d’exister.

Γαλήνη

Ένα πολύ όμορφο κείμενο γραμμένο στα γαλλικά από την Annick Page στο blog της : http://goenaka.over-blog.com/ 

Σήμερα το πρωί, και πάλι, ως εκ θαύματος, ξυπνάω σε μια εσωτερική γαλήνη, χωρίς  ζάρες  ούτε κύματα, μια ακίνητη γαλήνη που απλά αντικατοπτρίζει όλα όσα είναι ,σαν την επιφάνεια μιας λίμνης μία ημέρα χωρίς άνεμο.

Έχω δουλέψει πολύ σκληρά για να καταφέρω να βρω αυτή την κατάσταση του είναι, στην οποία ο νους δεν έρχεται πια να κάνει την παράστασή του.

Έχω επενδύσει χρόνο και ενέργεια για να διαβάσω τους μεγαλύτερους σοφούς, για να προσπαθήσω να εφαρμόσω τις διδασκαλίες τους, να διαλογίζομαι, να οραματίζομαι, να παρατηρώ.

Έχω αδειάσει, διώξει, καθαρίσει ανήσυχες σκέψεις και άβολα συναισθήματα,  άκαμπτες σκέψεις και ασυνείδητες πεποιθήσεις, καυστικές κρίσεις και μη εντοπισμένους προγραμματισμούς.

Επίσης, συνειδητοποίησα τα ευγενή μου ιδανικά και τις πνευματικές μου προσδοκίες, την πραγματική μου επιθυμία να αφυπνιστώ.

Έτσι έβαλα τάξη στο εσωτερικό μου σπίτι, όσο καλύτερα μπορούσα, για να βρω χώρο, απλότητα, γαλήνη, εμπιστοσύνη και… χαρά ...

Κάθε τόσο, κάποιες καλά κρυμμένες και καλά θαμμένες βρωμιές έβγαιναν στην επιφάνεια για να αποκαλύψουν ότι η ακινησία δεν ήταν εκεί.

Μόνο η ασταθής ψευδαίσθηση της ακινησίας ήταν εκεί.
Τότε έδωσα στον εαυτό μου την άδεια απλά να είμαι, όπως μπορεί να είναι ένα σπίτι,  άτακτο ή ταχτοποιημένο... θορυβώδες ή ήσυχο ... λυπημένο ή χαρούμενο.

Σταμάτησα να "δουλεύω" διότι συνειδητοποίησα ότι αυτό το σπίτι που προσπαθούσα για να το εξωραΐσω, μπορούσε μια μέρα να καεί ή να γκρεμιστεί και καμία ανακαίνιση δεν θα είχε πια σημασία. Το καλοχτισμένο αρχοντικό του εγώ δεν είναι πιο αληθινό από αυτό μιας παραγκούπολης.

Αυτό τρόμαξε αρκετά τον ανακαινιστή σπιτιών μέσα μου, το εγώ μου, απασχολημένο στο να αγαπάει την οικία του.

Και πιστέψτε με, όταν αυτή η αλήθεια άρχισε να ζει μέσα μου, οι στάχτες του «αυτουνού-που-νόμιζα-ότι-είμαι» έκαναν φτερά.

Τι εκδηλώθηκε;

Μια απέραντη ανακούφιση: είναι τόσο πιο εύκολο να αφήνεσαι, να είσαι, απλώς να είσαι, να αποδέχεσαι αυτά που είναι, να μην πιέζεσαι πλέον, να παρατηρήσεις και να χαμογελάς με πολύ επιείκεια και ταπεινότητα και εμπιστοσύνη, να τολμάς να είσαι θυμωμένος ή λυπημένος, ή εκνευρισμένος και να εκτιμάς όταν η χαρά ή η ειρήνη εγκαθίστανται...

Βρήκα μια ελευθερία που με πάει σε απέραντα βάθη και ύψη, μια αλήθεια που δεν έχει οικοδομηθεί, γνήσια, μια απεραντοσύνη χωρίς όρια.

Έχω γίνει μια άστεγος, χωρίς τη στέγη των επιθυμιών ή της θέλησής μου, οι οποίες δεν μου χαρίζουν παρά μόνο την ψευδαίσθηση της ύπαρξης.

Σεμινάριο Qi Gong στη Flandonnière – Γαλλία, καλοκαίρι 2012.

Πέντε μέρες σεμιναρίου Qi Gong στην καρδιά του δρυμού των Ηφαιστίων στο Καντάλ (κεντρική Γαλλία) με τον  Bernard Sautarel, δάσκαλο του Αλαιν Ρατιέ.

Πέντε μέρες εντατικής δουλειάς (με συχνά υπερκορεσμό από τη μεριά μου!) στην απαλότητα και τη δύναμη της ενέργειας, με πολύ χιούμορ και καλή διάθεση.

Πέντε μέρες μοιράσματος και φιλίας, κυρίως με την ομάδα των κατασκηνωτών, με την ιδιαίτερη περιποίηση του  Michel, του σεφ μας, που μας ετοίμασε νόστιμα εδέσματα.

Πέντε μέρες εκμάθησης, ανακαλύψεων και εμβάθυνσης.

Πέντε μέρες πλούσιες και γεμάτες, ωφέλιμες για όλο το είναι μου, που μου άνοιξαν καινούργιες πόρτες και με καλούν να στρωθώ στη δουλειά!