Programme des stages d'Alain Ratié en Europe et en Afrique pour la saison 2015-2016

Voici le programme des stages d'Alain Ratié en Europe et en Afrique pour la saison 2015-2016.

La voie du non-attachement, pratique de la méditation profonde

Je relis cet été le livre de V. R. DHIRVAMSA, intitulé « La voie du non-attachement, pratique de la méditation profonde » et je le recommande à tous ceux qui désirent travailler le lâcher-prise et la méditation. A lire et à relire…

 « La voie du non-attachement, pratique de la méditation profonde » par V. R. DHIRVAMSA

Editions Dangles (1979)

Titre original : « The way of the non-attachment », traduit de l’anglais par Marie-Beatrice Jehl.

Quand on lâche prise, sans se retourner, on découvre en fait le secret de la joie et de l’amour. L’énergie circule, sans s’épuiser en attachements ou en défenses, mais en s’exprimant de manière égale dans l’attention sans choix la sollicitude. L’ego relâchant ses griffes, nous trouvons le bonheur dans l’insécurité et notre vie devient une méditation spontanée sur tout ce qui est.

La méditation fournit l’énergie créatrice qui renverse toutes les barrières que nous avons dressées contre la réalité. Il suffit pour cela que nous restions attentifs à la manière dont nous devenons d’instant en instant, dont nous vivons l’instant présent. N’allons pas consulter une autorité extérieure pour qu’elle nous le dise. L’attention est notre guru et notre fidele ami, qui jamais ne nous induit en erreur. Grâce à elle, nous apprenons à nous connaître,  sans risquer de nous égarer. Nous nous éveillions de notre sommeil psychologique et développons nos potentialités créatrices. Quand on est pleinement éveillé, on vit dans la liberté et le bonheur. Dans le sommeil  nous sommes assujettis aux rêves, à l’illusion et à la confusion. La fin du sommeil psychologique, c’est l’éveil ; la fin de l’ignorance c’est l’illumination. L’éveillé vit en constant état d’attention, quelles que soient les occupations qui l’attendent. Et chacun de nous possède en lui la faculté de parvenir à cette réalisation.

La méditation vipanassana, ou méditation de la vision intuitive (ou éclairée) est tout à fait unique. Elle ne comporte pas de techniques, l’objet pouvant être n’importe quelle chose évidente et distincte à un moment donné. Il suffit au pratiquant d’être attentif à toutes choses se levant dans le champ de sa conscience ou le traversant, et de les voir telles quelles sont sans vouloir ni conceptualiser ni analyser. Cela exige réceptivité, alacrité et clarté d‘esprit. Il est hors de question d’exclure, de maitriser quoi que ce soit, ou de se figer dans quoi que ce soit. Tout est accueille par le mouvement constant d’une attention simple, claire et nue. Si vous cherchez un but à cette pratique, dites-vous qu’elle consiste à voir les choses telles qu’elles sont, hors de toute tentative de fuite, de suppression, de répression ou de désir de réussite. Dans la méditation vipanassana, vision intuitive et acceptation sont indissociables. En suite de quoi, la totale liberté d’être est son but ultime.

Table des matières:

La dynamique de la méditation vipanassana

La méditation et la régénération de la conscience

La contemplation

La solitude

L’esprit méditatif

Vivre dans le présent

Plaisir et souffrance

Le grand fardeau de l’homme

Couper la forêt sans couper un seul arbre

Avoir ou ne pas avoir

Passivité et action

Les quatre résolutions

Le problème central de la vie

Le fleuve de la vie

La mission de l’instructeur

La méditation : voie du changement radical

Une nouvelle culture

Une révolution radicale

L’autorité

L’esprit d’investigation

L’esprit innocent

L’esprit prospère

Quelques aspects négligés de la méditation

S’ouvrir à l’inconditionné

La vraie nature de l’homme

La vie juste

La noble quête

Agir sans accumuler

Le devenir et l’être

Méditation et dévotion

Ο Δρόμος της μη-προσκόλλησης, η άσκηση του ενορατικού διαλογισμού

Διαβάζω ξανά το βιβλίο του V. R. DHIRVAMSA, με τίτλο : «Ο Δρόμος της μη-προσκόλλησης, η άσκηση του ενορατικού διαλογισμού ». Το συστήνω ανεπιφύλακτα σε όσους επιθυμούν να καλλιεργήσουν τη απόσπαση και το διαλογισμό. Για διάβασμα σε πολλές επαναλήψεις…

«Ο Δρόμος της μη-προσκόλλησης, η άσκηση του ενορατικού διαλογισμού » από τον V. R. DHIRVAMSA

Εκδόσεις Symposium communications (2007)

Τίτλος πρωτοτύπου: «The way of the non-attachment», μετάφραση από τον Αιμίλιο Μπουρατίνο.

Όταν είμαστε σε θέση να  αφήσομε τα πράγματα να πάρουν το δρόμο τους χωρίς να τα αποφεύγουμε, ανακαλύπτομε το κλειδί της χαράς και της αγάπης. Αναβλύζει μια ειδική ενέργεια που δεν εμπνέει το πάθος να την υπερασπισθούμε αλλά εκφράζεται ισομερώς μέσα από την εγρήγορση, χωρίς προτιμήσεις.. Την φορτίζει η έφεση της μέριμνας για τον άλλον. Το εγώ χάνει τον έλεγχο πάνω μας, έτσι που δεν μας ενοχλεί πια η ανασφάλεια. Η ίδια η ζωή γίνεται φυσικός διαλογισμός πάνω σε ό,τι προκύπτει.

Ο διαλογισμός είναι αυτός που μας επιτρέπει να απομακρύνουμε τα προσκόμματα από τον δρόμο προς την πραγματικότητα – δηλαδή από την δημιουργική ενέργεια μέσα μας. Χρειάζεται  να καλλιεργήσομε μιαν επίγνωση του πώς γινόμαστε ό,τι γινόμαστε – του πώς ζούμε από τη μια στιγμή στην άλλη. Δεν χρειάζεται να στραφούμε προς τα έξω, προς κάτι που θα περιβάλλομε με τον μανδύα της εγκυρότητας όπως ένας γκουρού. Μπορούμε - και πρέπει – να φτιάξομε τον δικό μας γκουρού. Ακούει στο όνομα «Επίγνωση» και είναι καλός φίλος, που δεν μας εξαπατά ποτέ. Με την βοήθειά του, αρχίζομε να μαθαίνομε τον δρόμο καθώς προχωρούμε στην κατεύθυνση αυτή.

Μπορούμε λοιπόν να αξιοποιήσομε το δικό μας δημιουργικό δυναμικό και να ξυπνήσομε από τον βαθύ μας λήθαργο. Αν ξυπνήσομε εντελώς, μπορούμε να γίνομε ελεύθεροι και ευτυχείς . Αν όμως μείνομε κοιμισμένοι, τα όνειρα, οι αυταπάτες και η σύγχυση υα μας κυριεύουν. Ο ύπνος εφευρέθηκε για να μπορούν σώμα και νους να αναπαύονται.  Το ίδιο όμως μπορεί να επιτευχθεί και με τον διαλογισμό. Φωτισμένοι από εκείνοι που διατηρούν ενεργό την επίγνωση των όσων συμβαίνουν – εκείνοι που, ανεξάρτητα από την απασχόλησή τους , έχουν αποτινάξει τον ψυχολογικό λήθαργο.

Ο ενορατικός διαλογισμός Βιπάσσανα είναι μοναδικός στην μεθοδολογία του. Δεν απαιτεί την ύπαρξη συγκεκριμένου θέματος. Αντικείμενό του μπορεί να είναι οτιδήποτε εμφανίζεται με ξεκάθαρο περίγραμμα την στιγμή που διαλογίζεται κάποιος – φτάνει  να μη ταυτίζεται μ’αυτό. Έτσι ο ασκούμενος γίνεται συνειδητός των θεμάτων που εγείρονται  διαδοχικά μέσα του. Τα γνωρίζει ως αυτά που είναι, χωρίς να τα αποκρυσταλλώνει ή κατηγοριοποιεί. Αυτή είναι η ατραπός της ανοικτότητας, της εγρήγορσης και της καθαρότητας του αντιληπτικού μηχανισμού. Εδώ δεν γεννιέται ζήτημα αποκλεισμού θεμάτων, απομόνωσης των, αποκρυστάλλωσής των  ή ελέγχου των. Όλα όσα ανακύπτουν γίνονται δεκτά καθώς διαδέχονται το ένα το άλλο. Το βάρος πέφτει στην διατήρηση αδιατάρακτης της προσοχής μακριά από κάθε νοητική επεξεργασία των θεμάτων που ανακύπτουν.

Περιεχόμενα:

Η δυναμική του ενορατικού διαλογισμού

Διαλογισμός: Ανανέωση της συνείδησης

Ενατένιση

Μοναχικότητα

Ο διαλογιστικός νους

Ζώντας στο  παρόν

Πόνος και απόλαυση

Η μεγάλη αποστολή του ανθρώπου

Εξαλείφοντας το δάσος χωρίς να κοπεί ένα δέντρο

Να έχεις ή να μην έχεις

Δεκτικότητα και εσωτερικό έργο

Οι τέσσερεις προσηλώσεις

Το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή

Καλοκαιρινό σεμινάριο Τσι Γκονγκ στη Γαλλία με τον Bernard Sautarel, Ιούλιο του 2015.

Γύρισα από Γαλλία χθες τη νύχτα μετά από ένα πενταήμερο σεμινάριο Τσι Γκονγκ με τον Bernard Sautarel, μάστερ του Αλαίν Ρατιέ, που έγινε κοντά στο Aurillac (κεντρική Γαλλία).

Ήταν «γιγαντιαίο», όπως έλεγε συνέχεια η Φιλομένη, μια Γαλλίδα μαθήτρια !!!

Κάναμε πολλές ασκήσεις ώστε να γεμίσουμε καλά το σώμα μας με ενέργεια, βασικό πράγμα για να μπορέσουμε να στηριζόμαστε, και να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την ενέργεια για να μετακινηθούμε, να εισχωρήσουμε στην ενέργεια γύρω μας, ακόμα και να διασχίσουμε το σώμα μας για να εργαστούμε π.χ. στην εξωτερική πλευρά των χεριών μας , ακόμα και στην πλάτη μας !

Μάθαμε να θρέφουμε (ενεργειακά) την κοιλία και το στήθος μας, πρώτα με υπό-πίεση, και στη συνέχεια προσθέτοντας πίεση για να αποκτήσουμε περισσότερη δύναμη.

Δουλέψαμε τον Ιππέα και το Ανεβαίνω στο βουνό με νέες τεχνικές. Προχωρήσαμε αρκετά  στο Πνεύμα των 5 ζώων, χρησιμοποιώντας καλύτερα ολόκληρο το σώμα μας για κάθε κίνηση. Μια μικρή επίδειξη του Bernard μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι έχουμε ακόμη αρκετή δουλειά να κάνουμε !!!

Μάθαμε ένα Tuina για να χαλαρώσουν τα πόδια και εμβαθύναμε μια κίνηση στο Tuina των νεφρών.

Κάναμε πολλές ασκήσεις ανά δυο άτομα για να βοηθάμε ο ένας τον άλλον.

Την πέμπτη μέρα «μπούχτισα» λιγάκι!

Οι μαθητές που συμμετείχαν είχαν έρθει από διαφορές χώρες: φυσικά από Γαλλία, Ελλάδα, Γερμανία και ακόμη και Μπενίν. Οι Γερμανοί ήξεραν ελάχιστα  γαλλικά, αλλά αυτό δεν τους ενόχλησε καθόλου. Αφουγκράζονταν  τι συμβαίνει στο σώμα τους και ακολουθούσαν. Χρειάστηκαν πολύ λίγη μετάφραση.

Και ο καιρός ήταν υπέροχος! Έκανε ζέστη και δεν έπεσε ούτε μια σταγόνα βροχής. Για εμάς που μέναμε σε σκηνές, ήταν πολύ ευχάριστο!

Και τώρα «δεν έχω παρά» να κάνω εξάσκηση για να ξαναβρώ αυτά που έμαθα και να τα αναπτύξω...

Stage d’été de Qi Gong en France avec Bernard Sautarel, Juillet 2015

Retour de France cette nuit après un stage de Qi Gong près d’Aurillac avec Bernard Sautarel, le maitre d’Alain Ratié.

Ce fut « géant » comme disait Philomène, une stagiaire française !!!

Nous avons beaucoup travaillé  à bien nous remplir d’énergie, chose indispensable pour pouvoir s’appuyer et utiliser cette énergie pour bouger, pénétrer dans l’énergie environnante et même traverser notre corps pour travailler par exemple sur le côté externe des bras et même sur notre propre dos !

Nous avons appris à nourrir notre ventre et notre poitrine, d'abord en dépression puis en ajoutant de la pression afin d’acquérir plus de force.

Nous avons travaillé le Cavalier et Monter à la montagne avec de nouvelles techniques. Nous avons bien avancé dans l’Esprit des 5 animaux, en utilisant mieux tout notre corps pour bouger. Une petite démonstration de Bernard nous a fait comprendre que nous avions encore pas mal de travail sur la planche !!!

Et comme tuinas, nous avons appris un tuina pour relâcher les jambes et approfondi un des mouvements du tuina des reins.

Beaucoup de travail à deux pour s’aider mutuellement.

Le cinquième jour j’ai un peu saturé !

Les stagiaires venaient de différents pays : France bien sûr, Grèce, Allemagne et même Bénin. Les Allemands ne parlaient pratiquement pas français mais cela ne les a pas du tout gênés. Ils étaient à l’écoute de ce qui se passait dans leur corps et ils suivaient. Ils n’ont eu besoin que de très peu de traduction.

Et le temps a été splendide ! Bien chaud et sans une seule goutte de pluie. Pour nous qui campions, cela a  été très agréable !

Il ne me reste ‘‘plus qu’à’’ me mettre au travail pour reproduire tout cela et continuer à le développer.